/Ιστορικό

Μέρος των ιταλικών επανορθώσεων προς την Ελλάδα, μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, το συγκεκριμένο βαγόνι υπήρξε αρχικά επιβατάμαξα Γ’ θέσης, κατασκευασμένη στο εργοστάσιο της Breda στο Μιλάνο το 1950.

Το Θεατρικό Βαγόνι είναι η θεατρική σκηνή της Αμαξοστοιχίας- Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ και φιλοξένησε από την αρχή την πολιτιστική της δραστηριότητα. Εγκαινιάστηκε από την Τατιάνα Λύγαρη το 1997 με την πρώτη, site specific παράσταση «Λαχτάρα για Κεράσια», και έκτοτε φιλοξενεί ανελλιπώς τις θεατρικές παραγωγές του Τρένου στο Ρουφ. Ανακατασκευάστηκε ριζικά και διαμορφώθηκε σε πλήρως εξοπλισμένη, θεατρική σκηνή. Με χωρητικότητα 78 ατόμων, πληροί όλα τα τεχνικά προαπαιτούμενα ενός κανονικού θεάτρου, ενώ διαθέτει μηχανισμό προσομοίωσης κίνησης τρένου.

Το New Wagon προστέθηκε μόλις το 2006 στην Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ, γι’ αυτό και ονομάστηκε «Νέο Βαγόνι». Πρόκειται για μία γερμανική επιβατάμαξα 2ης θέσης του 1954, που κατασκευάστηκε από την Westwaggon Köln-Deutz και ανήκε στο δίκτυο Deutsche Bundesbahn. Η ιδιαιτερότητά του είναι, ότι χωρίζεται εσωτερικά σε 12 διαμερίσματα, τα λεγόμενα «κουπέ». Μέσα κι έξω από αυτά φιλοξενούνται πολλές καινοτόμες καλλιτεχνικές δράσεις και εικαστικές εκδηλώσεις.

Κάθε άνοιξη πραγματοποιείται το Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών «Τα 12 Κουπέ», ενώ κάθε φθινόπωρο διοργανώνεται το Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού “Compartments Dance Project”. Στα κουπέ του New Wagon γυρίστηκαν επίσης οι υβριδικές ταινίες μικρού μήκους «Έξι στα Δώδεκα» σε σκηνοθεσία Τατιάνας Λύγαρη, ενώ το βαγόνι διατίθεται συχνά και για κινηματογραφικά γυρίσματα.

Η Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ σταθμεύει στην παροπλισμένη δυτική Αποβάθρα του εν λειτουργία Προαστιακού &Σιδηροδρομικού Σταθμού του Ρουφ. Ο σιδηροδρομικός σταθμός εγκαινιάστηκε το 1884 και για πολλές δεκαετίες αποτελούσε την εμπορευματική βάση των ελληνικών σιδηροδρόμων. Εκεί διαδραματίστηκαν πολλά επεισόδια της νεότερης ελληνικής ιστορίας, όπως ο εκτοπισμός των Ελλήνων Εβραίων προς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Η περιοχή του Ρουφ πήρε το όνομά της από τον Βαυαρό γεωπόνο Ludwig von Ruff, που ονειρευόταν να δημιουργήσει ένα πρότυπο βασιλικό «αγροκήπιο», ένα μεγαλόπνοο σχέδιο, που όμως κατέληξε σε χρεοκοπία. Το 1997, όταν το Τρένο εγκαταστάθηκε στην Αποβάθρα, το Ρουφ ήταν μία υποβαθμισμένη μεταβιομηχανική ζώνη. Το Τρένο έδωσε πολιτιστικό στίγμα και πρωτοστάτησε στην αναβάθμιση της περιοχής.

Σήμερα, η πρώην Αποβάθρα φιλοξενεί την υπαίθρια θερινή σκηνή του Τρένου, ενώ μεταμορφώνεται στο Αποβάθρα Open Air Bar &Restaurant, με σκηνικό τα βαγόνια και τα μουσειακά οχήματα και παλαιά αντικείμενα του Σιδηροδρόμου, που εκτίθενται στον χώρο.

Η Ατμάμαξα “Breda” Μα 1002 ανήκει στην σειρά είκοσι ατμομηχανών Μα 1001-1020, οι οποίες σχεδιάστηκαν αποκλειστικά για τους Σιδηροδρόμους του Ελληνικού Κράτους, ως μέρος των πολεμικών επανορθώσεων της Ιταλίας προς την Ελλάδα, μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Η συγκεκριμένη κατασκευάστηκε το 1953 στο Μιλάνο από την εταιρεία Breda, απ’ όπου πήρε και το ψευδώνυμό της.

Οι «Μα» υπήρξαν οι βαρύτερες και ισχυρότερες ατμάμαξες στην Ελλάδα, έλκοντας κυρίως βαρείς εμπορικούς συρμούς, αλλά και επιβατικές αμαξοστοιχίες. Αληθινοί γίγαντες των μεταπολεμικών σιδηροδρόμων, εντυπωσίαζαν με την αμερικανικού στυλ σιλουέτα τους τύπου “Santa Fe” και πρωταγωνιστούσαν σε κινηματογραφικές ταινίες της εποχής. Ωστόσο, από την δεκαετία του 1970, μετά την έλευση της ντηζελοκίνησης, θεωρήθηκαν ασύμφορες και όλες, εκτός ελαχίστων, σταδιακά παροπλίσθηκαν και εκποιήθηκαν ως παλιοσίδερα. Οι ατμάμαξες Μα έγραψαν ιστορία και παραμένουν αξεπέραστες, γι αυτό και σήμερα δικαίως θεωρούνται μνημεία της βιομηχανικής κληρονομιάς και της ιστορίας των μεταφορών.

Η μουσειακή “Breda” Μα 1002 περισώθηκε από μάντρα στο Μενίδι, όπου εντοπίστηκε εγκαταλελειμμένη, και αφού μεταφέρθηκε στον σταθμό του Ρουφ, ξεκίνησε μία δεύτερη ζωή, αποτελώντας ένα από τα πρώτα οχήματα, με τα οποία άρχισε τη λειτουργία της η Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ.